Beavis & Butt-head in Virtual Stupidity została wydana przez korporację Viacom, która jest między innymi właścicielem wcześniej wspomnianej sieci telewizyjnej. Jest to typowa przygodówka z miłą dla oka grafiką (choć niestety w niskiej rozdzielczości) oraz doskonale zrealizowaną stroną dźwiękową. Ale może zacznijmy od początku.
Historia przedstawiona w grze jest bardzo prosta. Nasi dwaj tytułowi bohaterowie pragną dostać się do gangu Todd’a, miejscowego cwaniaka będącego swego rodzaju guru dla młodzieży z otoczenia Beavis’a i Butt-head’a. Sama gra nie jest długa, sprawny gracz jest w stanie ją ukończyć w kilka godzin. W czasie rozgrywki natrafimy na kilka sekwencji zręcznościowych w łącznej liczbie 4 (słownie: cztery). Może nie powinienem w tym momencie demoralizować młodzieży, ale nie sposób nie wspomnieć jakiego rodzaju sekwencje zręcznościowe napotkamy w grze. Są to kolejno: plucie z budynku szkoły, przypalanie mrówek za pomocą szkła powiększającego, „strzelanie” do tenisistów oraz pseudo granie na gitarze. Można by polemizować nad walorami edukacyjnymi tych elementów rozgrywki, ale tak jak wspomniałem wcześniej, postacie Beavis’a i Butt-head’a same w sobie są kontrowersyjne i stąd ich dyskusyjne i nie zawsze usprawiedliwione zachowanie. W grze jest sporo animowanych przerywników które wprowadzają nas w akcję. Sama rozgrywka zrealizowana jest w troszkę niestandardowy sposób. W grze sterujemy jednocześnie dwójką naszych bohaterów, a to który z nich wykonuje zleconą przez nas czynność zależy już od nich samych. Interfejs zrealizowany jest w tradycyjny sposób. Za pomocą prawego przycisku myszy wywołujemy zestaw ikon z którego możemy wybrać odpowiednią dla nas czynność (patrz, mów, idź, weź, itp.). Po najechaniu kursorem myszy na element na ekranie, ikona zmienia swój kształt przez co maksymalnie zredukowano niepotrzebne i czasochłonne klikanie we wszystko jak popadnie w celu znalezienia w gąszczu pikseli interesującej nas rzeczy.
Strona audio-wizualna gry prezentuje się bardzo sympatycznie. Mimo niewielkiej rozdzielczości (320×240) wszystko co widzimy na ekranie jest przejrzyste, a osoby będące za pan brat z serialem w mgnieniu oka rozpoznają w grze znane z ekranu lokacje. Wyśmienicie prezentuje się strona dźwiękowa. Specjalnie na potrzeby gry została nagrana cała ścieżka dźwiękowa, przez co wszystkie postacie w grze mówią swoim oryginalnym głosem znanym z kreskówki. Nie muszę chyba mówić jak pozytywnie wpływa to na klimat gry. Z muzyką jest już troszkę gorzej, gdyż w samej grze próżno doszukiwać się muzyki. Jedyne co nam w trakcie rozgrywki towarzyszy to dźwięki otoczenia. Muzykę możemy spotkać tylko podczas wspomnianych wcześniej części zręcznościowych. Reasumując: Beavis & Butt-Head in Virtual Stupidity to klasyczna przygodówka z uproszczonym do maksimum systemem sterowania. Oprawa audio-wizualna stoi na przyzwoitym poziomie. Na szczególną uwagę zasługuje fakt iż głosy postaci zostały podłożone przez te same osoby, które pracują przy serialu przez co klimat w grze jest jeszcze bardziej odczuwalny. Trzeba pamiętać, że gra adresowana jest raczej do wielbicieli serialu z Beavis’em i Butt-head’em i właśnie im szczególnie polecałbym zapoznanie się z tym tytułem.
Plusy
- miła dla oka grafika
- klimat
- udźwiękowienie
Minusy
- niska rozdzielczość
- długość
- elementy zręcznościowe
Ocena
5
