recenzja

Jack Orlando : Director’s Cut

Hardcore

Kolejna szklanka whisky powędrowała do mego gardła. Kiedy siedzę tak w barze wydaje mi się, że najlepsze chwile mego życia już dawno minęły? Niestety Bar kiedyś musi zostać zamknięty. Wracając do domu mam jeden cel – przespać się i od jutra to samo. Może to nie ma sensu, ale czy wszystko musi mieć sens? Nagle słyszę strzał w jednej z czarnych uliczek. Oczywiście ciekawość rozkazuje mi sprawdzić, co się stało. Nie wiem czy to ona sprawia, ale po chwili przez uderzenie tracę przytomność. Gdy budzę się koło jakiegoś nieznanego denata jestem już świadomy, że najbliższe dni będą naprawdę długie.

Podobał się wstęp? Mam nadzieję, że tak, ponieważ pisze go zmęczony po korkach z angielskiego, aby jak najszybciej dosłać do AZ i byście mogli sobie to poczytać na płytce w CDA.

Jack Orlando – kiedyś słynny prywatny detektyw, od którego sława się nie odrywała. Ganiając bandytów w czasach prohibicji nie narzekał na brak klientów. Jak jest teraz? Jack topi smutki w tytułowej butelce whisky i nie wie, co ma robić. Zostaje wplątany w morderstwo osoby na wysokim stanowisku w wojsku. Na szczęście inspektor badający sprawę jest naszym starym znajomym i daje nam 48 godzin na rozwiązanie sprawy i znalezienie sprawcy. Tak się przedstawia w zarysie fabuła. Podczas odkrywania faktów okaże się, że nie zawsze przyjaciele muszą być fair itp. Sprawa tym bardziej jest trudna, ponieważ teren działania nie jest wcale mały. Podstawą jest rozmowa z ludźmi. Ma ona wpływ na to, co się dzieje w czasie gry. Będąc niemiłymi dla panów policjantów już na początku mogą nas wziąć na posterunek jednak, gdy okażemy skruchę to przyjedzie do nas inspektor, któremu się wytłumaczymy. Takich sytuacji jest wiele. Trzeba także oczywiście zbierać różne przedmioty, których w grze jest niemało. Najciekawsze jest to, że nawet zwykłego ogryzka jabłka, którego przypadkiem weźmiemy z ulicy nie można wyrzucić słysząc tekst,,To się jeszcze może przydać’’. Między niektórymi lokacjami przemieszczamy się wozem, a między większością pieszo. Jakie są lokacje? Bardzo ładnie wykonane, kolorowo z dużą (jak na tamteczasy) ilością szczegółów. Jack Orlando jest pospolitą grą przygodową typu click&point. Sterowanie jest banalne, więc nawet nie ma się, co rozpisywać. Postacie w grze są bardzo dobrze dobrane jak i głosy do nich. Policjanci to typowi panowie z wąsalem, gangsterzy to chłopaki z Tommy Gunami, a główny szef mafii ma nadwagę i gruby głos. Graficznie także trzymają poziom. Spolszczenie gry jest całkowite. Głosy są nagrane naprawdę nieźle. Może chwilami Jack brzmi nieco drętwo jednak jest to mało zauważalne. Ważne jest to, że podczas wypowiadanych kwestii słychać emocje. Co do najważniejszego aspektu gier przygodowych czyli zagadek to poziom ich stoi na wyrównanym poziomie .Oznacza to, że wprawieni gracze nie będą mieli większych problemów, a początki po obeznaniu się z grą będą wiedzieli jak przebrnąć dalej. Gra nie jest krótka, co jeszcze bardziej zadowala. Na pewno nie będziemy w nią grać tak z 2 tygodnie jak Myst lub inne, ale na 3,4 nocki powinna nam wystarczyć. Wszystko fajnie, ale szczerze powiem, że Świetna jest muzyka. Gdy wszedłem do baru Night O’ Granis przeszedł po mym ciału taki dreszczyk, że nigdy tego nie zapomnę. Chociaż jestem fanem ostrego brzmienia to słysząc śpiewane przez postać w grze słowa,,Clone My Eyes, I Think of You’’ (chyba tak nie pamiętam dokładnie) wiedziałem jedno musze mieć tą muzykę na mp3. Aha jeszcze wspomnę o wersji Director’s Cut. Nie wprowadzono do niej żadnych ważniejszych zmian..Fabuła ta sama jak i większość, ale gra w 100% odpala się na XP.

Jack Orlando: A Cinematic Adventure, został z początku wydany przez Topware Interactive za 49zł. Polepszona wersja chyba ukazała się na DVD z przygodówkami w numerze specjalnym czasopisma PLAY! Warto w nią zagrać? JASNE, ponieważ jest to gra, która wciąga, posiada dobrą fabułę, ciekawe postacie, fajny klimat, świetną muzykę i wiele innych rzeczy, więc jeżeli nie ma jeszcze CD z przygodami Jacka to radzę udać się do kumpla lub zamówić archiwalny specjalny numer PLAYA.

Galeria Jack Orlando : Director’s Cut