recenzja

Od wstrętnej pikselozy do fotorealizmu: Space Quest

Archiwum Gier Przygodowych & Avistak

I: The Sarien Encounter

Space Quest I:The Sarien Encounter, produkcji Sierra On-line, jest jedną z moich ulubionych gier. Podjęta przez tą grę tematyka wciągnęła mnie bez reszty i pokazała jak niesprawiedliwy może być świat, bo nasz bohater Roger Wilco ratuje cały świat i nadal sprząta korytarze.
Akcja gry dzieje się w przyszłości, kiedy to słońce systemu Earnon umiera.Naukowcy budują Gwiezdny Generator. Będzie on potrafił zmieniać planety w kule ogniste.Doświadczenia z generatorem są prowadzone na statku kosmicznym "Arcada".Po udanych próbach, gdy "Arcada" wraca, statek zostaje zaatakowany przez obcą rasę Sarienów.Tylko Roger Wilco przeżyl, gdyż jak zwykle spał w schowku na miotły zamiast sprzątać. Jako jedyny przy życiu musi uchronić inne planety przed spaleniem.
Gra jest bardzo zabawna, lecz niestety trochę toporna w komunikowaniu się z nią. Używa ona tekstowego interface'u, ale bynajmniej to nie jest zbytnią przeszkodą. Chodzi o to, że trzeba wpisać dokładnie to o co chodziło autorom. Co się tyczy grafiki to jest ona na takim samym poziomie co w King's Quest 1 i Larry 1, czyli jak na dzisiejsze czasy słaba, to samo z odgłosami (PC Speaker).Jest to gra Sierry, więc giniesz na każdym kroku. Na szczęście pojawiła się wersja VGA, w którą mogą pograć osoby mniej znające angielski. Jeżeli masz obie wersje, starą sobie spokojnie możesz odpuścić. Jeśli nie możesz zdobyć nowej wersji warto trochę się pomęczyć ze starą, bo przygody przeżyte z Rogerem są fantastyczne(dosłownie i w przenośni).
Grafika: 4/5
Audio: 4/5
Miodność: 5/5

Space Quest to wyśmienita gra, z nienajgorszą grafiką w wersji VGA.

II: Vohaul`s Revenge

Druga część kosmicznej sagi zrobiona przez 'Two Guys from Andromeda' pod patronatem Sierry. Co tu dużo mówić – kontynuacja. W Space Quest II Roger Wilco kontynuuje sprzątanie statków, ale ta sielanka nie trwa długo. Vohaul - wódz Sarienow postanawia się na nim zemścić. Organizuje porwanie, lecz statek ulega zniszczeniu i Wilco ląduje na nieznanej planecie. Rozpoczyna swoją nową, wspaniałą przygodę.
No cóż, Zbyt wielu zmian nie uświadczymy. Prawie to samo co jedynka. Gra już niestety nie emanuje taką świeżością. Gra się miło, ale trochę wtórnie, no i ten "type-in" interface. Ogólnie można powiedzieć: zdobądźcie ją, przejdźcie i zapomnijcie, choć znam kilka osób, które nie zgodziłyby się ze mną.
Grafika: 2/5
Audio: 1/5
Miodność: 3/5

Gra się nienajgorzej, lecz po pierwszej części oczekiwało się czegoś dużo lepszego aniżeli zwykła kontynuacja, nawet bez zmiany grafiki.

III: The Pirates of Pestulon

Uwielbiam te stare przygodówki, a szczególnie pierwsze 3 częśći "Space Questa". Nie wiem sam dlaczego, bo przecież mają słabą grafikę, interface "type-in" i innego rodzaju wady. Jednak mają coś w sobie, co nie pozwala się od nich oderwać - tym czymś jest (chyba :) wspaniały klimat.
Druga część kończy się ucieczką statkiem ewakuacyjnym ze statku-matki Vohaul'a.Tam Roger (w SQ III po raz pierwszy twórcy nazywają naszego bohatera Rogerem Wilco, wcześniej sami wpisywaliśmy imię dla niego), z powodu braku tlenu, musi "zahibernować" na jakiś czas.Statek pędząc w przestrzeni kosmicznej zostaje wessany przez statek-śmietnik. Tam Roger budzi się i rozpoczyna swoją nową przygodę.
To definitywnie najtrudniejsza z pierwszych trzech części "Space Quest".Specyficzne pomysły i spora komplikacja zagadek są atutami, jeśli ktoś lubi główkować. Graficznie wiele się zmieniło od SQ II. Grafika EGA ma swój klimat i jest O.K. Nareszcie jest muzyka na karty dźwiękowe, a raczej na ADLiB'a. Jakość pozostawia wiele do życzenia, ale jak na początek może być. Nie musimy już chodzić na klawiaturze, wykonuje się to za pomocą myszy.
Dla fanów serii pozycja obowiązkowa!
Grafika: 3/5
Audio: 3/5
Miodność: 4/5

Najtrudniejsza, ale i najciekawsza z pierwszych trzech części Space Questa.

IV: Vohaul`s Revenge II

To już czwarta część "Space Quest'a", wydana w 1991 roku przez Sierrę. Tym razem nasz "zamiatacz" zostanie wplątany w wir wydarzeń, przez które przemierzy czas i przestrzeń.
Po uwolnieniu "Dwóch gości z Andromedy" (patrz SQ3) Roger zajął się opowiadaniem (zwykle nieco przesadzonym) o swoich czynach. Pewnego dnia do baru, w którym siedział Roger wpadają dziwnie ubrani żołnierze i wynoszą Rogera na zewnątrz. Z ich rąk ratuje go oddział "rebeliantów" i nagle Wilco wpada w wir, który go przenosi w inne miejsce. Roger spostrzega (patrząc na pasek stanu[?]), że znajduje się w Space Quest XII:Vohaul's Revenge II. Teraz my przejmujemy kontrolę nad "międzygalaktycznym bohaterem".
Gra jest miodzio. Autorzy gry przenoszą nas z SQIV do SQXII, potem do SQX i SQI (w CGA!!) i ponownie do SQXII gdzie trzeba zakończyć całą sprawę. Grafika to bardzo ładne 320*240, czyli VGA. Muzyka to czadowe kawałki na kilka kart muzycznych. Gra jest naprawdę trudna, w kilku miejscach trzeba zdrowo ruszyć mógownicą, by coś wskurać. Mocno zalecany opis przejścia, bo ja na samym początku musiałem 20 minut kombinować, zanim dalej ruszyłem.
Świetna gra, zagrajcie!
Grafika: 4/5
Audio: 4/5
Miodność: 5/5

Poprzednie części opisywane w tym artykule były niezłe, lecz dopiero czwórka jest grą, którą można określić mianem jednej z najlepszych gier przygodowych w historii.

V: The Next Mutation

Coooo? To już piąta część przygód pechowego sprzątacza-zamiatacza? Tak, tak. Przy Rogerze czas płynie wyjątkowo szybko i nie ma czasu na nudy i przerwy. Zresztą polecam do przejścia całą antologię po kolei...
W "Następnej Mutacji" Roger nie jest już tylko sprzątaczem. Wstąpił do Star Confederation (StarCon) i może uczęszczać na wykłady dla kadetów. Niestety, dla Wilco, dzisiaj jest test, a nasz "hero" jest kompletnie nieprzygotowany. Tu my mu musimy pomóc (trzeba ściągać :)))). Po tym krótkim epizodzie, wyniki testów w komputerze zostają zamienione niechcąco przez szczura WoW! i Roger zostaje... kapitanem! Dostaje nawet swój statek-śmieciarę.
Gra ukazała się w 1993 i było to wówczas wielkie wydarzenie. Bardzo dobra, jak na swoje lata, grafika, świetne odgłosy i mnóstwo humoru w postaci parodii filmów sci-fi, np. Star Trek, Odyseja Kosmiczna 2001 itp. Interfejs to bardzo czytelny zestaw ikon symbolizujących daną czynność. Jak to w grach Sierra On-line, ginie się aż nazbyt często i dlatego należy jak najczęściej zapisywać stan gry (choć komentarze podczas zgonu są zaj****te). Jednak grając zauważyłem prawie zupełny brak powiązań z poprzednimi częściami. Wydaje się, iż gra składa się z osobnych misji, które tworzą całość. To chyba jedyna wada, ale najzupełniej nie przeszkadzająca w graniu.
Zdobądź-Zagraj-Przejdź!
Grafika: 5/5
Audio: 4/5
Miodność: 5/5

Gra świetna, niestety jak we wszystkich pięciu, pierwszych częściach jej piętą Achillesową jest muzyka...

6: The Spinal Frontier

Pewnie się zastanawiacie czemu w tytule jest "6" zamiast rzymskiego "VI". Otóż ze znanych tylko sobie powodów Sierra postanowiła tak właśnie oznakować tą część, a nie tak jak dotychczas poprzednie - po rzymsku...
Krótka kariera Rogera jako kapitana statku właśnie się zakończyła. Został zdegradowany do Sprzątacza Drugiego Stopnia (Janitor Second Class) i przydzielony do sprzątania statku kosmicznego komandora Kielbasy (!!) - DeepShip 86. Właśnie Wilco dostaje krótki urlop i zamierza spędzić go na przyjemnej planecie. Ale nic nie idzie po jego myśli... :)
SQ6 wykorzystuje SVGA podobnie jak King's Quest 7, lecz tutaj grafika jest trochę gorsza. Animacje są nieco uboższe, ale za to tła wyglądają bardzo przyzwoicie. W sumie oprawa graficzna pasuje do klimatu gry i może się podobać. Muzyka to tematy z poprzednich części i pasują tu jak ulał. Podstawione głosy może nie są znakomite, ale w sam raz jak na pierwszą przygodówkę Sierry na CD. Najlepszy jest "nieznośny" narrator, któremu głosu udziela Gary Owens. Nie dość, że sam głos jest świetny to jeszcze jest on przepełniony sarkazmem i nabija się z Rogera! :) Zagadki są w miarę proste, choć i znajdą się trudne orzechy do zgryzienia. Podczas gry Roger zwiedzi wiele ciekawych miejsc, z których najciekawszym jest ludzkie ciało...
Grę polecam każdemu miłośnikowi dobrej zabawy. I pamiętaj "In Space, No One Can Hear You Clean"...
Grafika: 5/5
Audio: 5/5
Miodność: 5/5 (dałbym sześć, lecz mam pięciopunktową skalę :))

Zakończenie

Przypominam, że na adres avistak5@wp.pl możecie wysyłać e-maile o jakiej serii tym razem chcecie poczytać!